SUBAKUT REHABİLİTASYONDA GÖRME BOZUKLUĞUNUN ERGOTERAPİ SEANS YOĞUNLUĞU VE SONUÇLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

görme bozukluğu
Stj. Erg. Büşra Küka

Bu çalışmanın amacı; görme bozukluğunda ergoterapi müdahalelelerinin ve sonuçlarının etkisine dair bilgi tabanına katkıda bulunmaktır.

Görme bozukluğu , yaşlı yetişkinlerin yaşadığı en  yaygın sorunlarından birisidir. Yaşlı bireyler için görme kaybı, kronik bir düşüş seyri ile kademeli bir başlangıç eğilimi gösterir; ancak nadiren de olsa tamamen görme yetisini kaybetmeye kadar gidebilir. İlerleyici görme bozukluğu, bir kişinin fonksiyonel yeteneğini, fiziksel ve sosyal ortamlarla etkileşimini  giderek ve önemli ölçüde etkileyebilir. Araştırmalara göre görme bozukluğu olan yaşlı bireylerin üçte biri klinik ortamda depresif belirtiler de bildirmektedir.

Ergoterapistler, subakut üniteye girişte bir bakım planı geliştirmek amacıyla Fonksiyonel Bağımlılık Ölçeği gibi klinik değerlendirmeleri kullanırlar. Temel olarak, tedavi hedefleri belirlenir ve tedavinin yoğunluğu hastanın kabul durumuna ve bu hedeflere ulaşma yeteneğine göre belirlenir.

Ergoterapide  Görme Bozukluğu

Danışanların rehabilitasyon hedeflerine daha etkin bir şekilde ulaşmasını sağlamak ve kısıtlamaları azaltmak için subakut bakım ünitesine kabul edilmesini sağlayan tıbbi nedenle birlikte görme bozukluğunun olumsuz etkilerini ele alabilecek kanıta dayalı müdahalelerin geliştirilmesi hedeflenir.  Uygun bir müdahale yaklaşımı için günlük yaşama katılımını engelleyecek performans becerileri belirlenir. Bu tür bir müdahale yaklaşımı, hastaların yardımcı cihaz kullanımı ve günlük yaşamın (ADL) görme yoluyla (örneğin yemek) özel olarak tehlikeye girebilecek aktiviteleri konusunda az görme muayenesi ve eğitimi alabileceği finansal yönetim becerisiyle birlikte az gören bir öz-yönetim programının uygulanmasını gerektirebilir.

Ergoterapistler, bu tür müdahalelerin sadece rehabilitasyon hastanelerinde ve subakut bakım ünitelerinde ana hizmet sağlayıcılardan birini temsil ettikleri için değil, aynı zamanda bu ortamlarda ve toplumda sık sık az görme rehabilitasyon hizmetleri sağladıkları için etkili bir şekilde kolaylaştırabilirler (Owsley , McGwin, Lee, Wasserman ve Searcey, 2009). Bu yaklaşım, danışanların günlük yaşam aktiviteleri, sosyal katılım, iş ve boş zaman etkinlikleri dahil olmak üzere anlamlı ve amaçlı yaşam aktivitelerine katılımını kolaylaştırabilir. Ayrıca, bu yaklaşım ergoterapistlerin görme kaybı olan subakut bakım hastaları için savunucu olarak işlev görmelerini ve eğitimciler olarak diğer rehabilitasyon ekibi üyelerini görme kaybı sorunları hakkında bilgilendirmelerini sağlayacaktır.

Ergoterapi hizmetlerinin daha az yoğun kullanımının bir yordayıcısı olarak işlev gören depresif belirtilerin sayısının, subakut rehabilitasyon üniteleri üzerindeki ruh sağlığı uzmanlarının da görme kaybını ele almak için tasarlanmış herhangi bir müdahalenin uygulanmasında yer alması gerektiğini önermektedir.

Son olarak ergoterapistler, subakut bakımda göz doktoru ve ruh sağlığı uzmanları ile işbirliği içinde az görmeye özgü müdahaleleri kolaylaştırabilir.

KAYNAK :

https://doi.org/10.5014/ajot.2012.003244

DİĞER İÇERİKLERİMİZE GÖZ ATTINIZ MI?

Ergoterapi hakkında daha fazla bilgi için tıklayınız.

Diğer blog yazılarımıza ulaşmak için tıklayınız.

Diğer makalelerimize ulaşmak için tıklayınız.

100 başarılı ergoterapist serimiz için tıklayınız.

Ergoterapi Haber Ajansı (EHA) için tıklayınız.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz