İnmeli Bireylerde Ayaktan Ergoterapi Tedavisi Sırasında Üst Ekstremite Fonksiyonel Kapasitesinde ve Günlük Performanstaki Değişiklikler

Çeviri: Gülcan Adem – Yaprak Tatar

Düzenleme: Hazal Çalış

Amaç: Bu çalışma, inmeli bireylerde ayakta tedavi rehabilitasyonu sırasında üst ekstremite (ÜE) fonksiyonel kapasitesinin ve günlük performansın nasıl değiştiğini araştırdı.

Yöntem: Üst ekstremite (ÜE) parezi sonrası inme için ayaktan ergoterapi hizmeti alan on beş katılımcı kaydedildi. Üst ekstremite (ÜE) motor kapasitesi, Eylem Araştırma Kol Testi (ARAT) ile ölçüldü ve ÜE performansı, iki taraflı, bileğe takılan ivmeölçerler kullanılarak ölçüldü. Ölçümler, tedavinin başlangıcında veya yakınında, her 10. vizitte veya hizmet süresi boyunca her 30 günde bir ve taburculukta alındı.

Bulgular: Bu çalışmada (1) ARAT puanlarında artış ve daha normalleştirilmiş ivme ölçen profillerinin olduğu, (2) ARAT puanlarında artış, ancak ivme ölçen profillerinde değişikliğin olmadığı ve (3) ARAT puanlarında veya ivme ölçen profillerinde değişikliğin olmadığı modeller gözlemlendi.

Sonuçlar: Günlük yaşamdaki ÜE performansı, ÜE kapasitesindeki değişiklik ile ÜE performansındaki değişiklik arasındaki tutarsızlıklarla birlikte oldukça değişkendi. ÜE kapasitesi ve performansı, rehabilitasyon sırasında ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken önemli yapılardır.

Giriş

İnmeden sonra, insanların %65’i paretik elini günlük aktivitelerine dahil edemez (Dobkin, 2005) ve sonunda anlamlı aktivitelerinin %57’sine son verir (Hartman-Maeir, Soroker, Ring, Avni ve Katz, 2007). Çoğu üst ekstremite (ÜE) aktivitesinin bilateral yapısı göz önüne alındığında (Bailey & Lang, 2013), aktivitelere katılımın azalmasını kısmen ÜE parezisine bağlamak uygundur. İnme sonrası rehabilitasyon hizmetleri genellikle ÜE’nin inme ile ilişkili motor bozukluğu da dahil olmak üzere birçok eksikliği giderir. ÜE müdahalelerinin inme sonrası ÜE fonksiyonel kapasitesini (yani bir kişinin neler yapabileceğini) iyileştirdiği gösterilmiştir (Birkenmeier, Prager ve Lang, 2010).; Harris, Eng, Miller ve Dawson, 2009; Page, Levine ve Leonard, 2007; Taub ve diğerleri, 2006; Wolf ve diğerleri, 2006).

Bununla birlikte, gelişmiş ÜE fonksiyonel kapasitesine rağmen, ÜE performansı (yani, bir kişinin gerçekte ne yaptığı) inmeden sonra ciddi şekilde sınırlı kalabilir (Dobkin, 2005; Nakayama, Jørgensen, Raaschou ve Olsen, 1994; Rand & Eng, 2012; Wilkinson ve ark., 1997).   İnme sonrası rehabilitasyon sırasında, ergoterapistler ÜE fonksiyonel kapasitesindeki değişimi ölçmek için klinik içi değerlendirmelere güvenirler

Makalenin tamamına buradan erişebilirsiniz

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz