Ergoterapi’nin Toplum Sağlığındaki Rolü

TOPLUM SAĞLIĞI AKIL HASTALIĞI

Stj. Erg. Münevver Öz

Ergoterapi mesleği, 20. yüzyılın başlarında mental hijyen hareketiyle birlikte mental sağlığın kökeni olarak ortaya çıkmıştır. 1963 Toplum Ruh Sağlığı Yasası ile mental hastalığı olan bireylerin kurumsuzlaştırılması (bakım ve rehabilitasyon amaçlı hizmet veren kapalı kurumların, toplum temelli ve insan odaklı engellilik politikalarının geliştirilmesi ile aşamalı olarak kaldırılması.) çağrısıyla, Ergoterapistler ve Ergoterapi teknikerleri toplum ruh sağlığı alanında aktif olarak çalışmaya başladı (Scheinholtz, 2010).

Günümüzde, Ergoterapistler aşağıdakiler dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere topluluk ortamlarında hizmet sunmaktadır:


• Toplum ruh sağlığı merkezleri

• Atılgan topluluk tedavisi (ACT) ekipleri

• Psikososyal kulüp evleri

• Evsizler ve kadın sığınma evleri

• Cezaevleri

• Yaşlı Merkezleri

• Tüketici tarafından işletilen programlar

• Okul öncesi- sonrası programlar

• Evler

• Şantiyeler (Brown & Stoffel, 2011)


Akıl hastalığı olan bireylere yönelik hizmetler hastaneden topluma geçtiğinden, hizmet sunumu felsefesinde de bir değişiklik olmuştur. Geçmişte, tıbbi modele bağlılık vardı; şimdi iyileşme modeli de dahil oldu. Bu model toparlanmanın uzun vadeli bir süreç olduğunu ve nihai hedefin topluluk aktivitelerine tam katılım olduğunu kabul etmektedir. Bu aktiviteler arasında istihdam edilme ve sürdürme, okula gitme ve bağımsız yaşamayı içerir.

İyileştirme modelinin felsefi temeli, Ergoterapiye iyi uyum sağlar, çünkü toplum ruh sağlığında Ergoterapi’nin amacı, bireyin anlamlı ve üretken yaşam rolleri yürütürken toplumda mümkün olduğunca bağımsız yaşama yeteneğini arttırmaktır. Ergoterapi katılımı kolaylaştırdığı ve kişi merkezli olduğu için toplumda iyileşenlerin başarısında önemli bir rol oynar (Amerikan Mesleki Terapi Derneği [AOTA], 2010; Scheinholtz, 2010).


Hem Ergoterapistler hem de Ergoterapi teknikerleri zihinsel ve fiziksel sağlık ve zindeliği, rehabilitasyonu ve iyileşmeye yönelik yaklaşımları destekleyen hizmetler sağlamak üzere eğitilir. Bu eğitim, psikososyal konulara odaklanmış bir ortamda en az bir klinik saha çalışması deneyimi içermektedir (AOTA, 2010).

Ergoterapi müdahalelerinin toplumda ciddi akıl hastalığı olanların sonuçlarını iyileştirdiğine dair kanıtlar vardır (AOTA, 2012). Bu tür müdahaleler eğitim, iş, beceri eğitimi, sağlık ve sağlıklı yaşam ve bilişsel iyileştirme ve uyum alanlarında bulunabilir.

Toplum ruh sağlığında ergoterapi müdahalelerine örnekler aşağıdaki gibidir:


• Bireyin optimal işleyişini sağlamak için evde, işte, okulda ve diğer ortamlarda çevreyi değerlendirmek ve uyarlamak.


• Atılganlık, seçkinlik, kişilerarası ve sosyal beceriler, stres yönetimi gibi konuları ele almak için eğitim programları, deneyimsel öğrenme ve tedavi grupları veya sınıflar sağlamak ve rol geliştirme (ör. ebeveynlik)


• Boş zamanları veya aktiviteleri geliştirmek için bireylerle çalışmak.


• Toplum kaynaklarını kullanmak, evini yönetmek, zamanı yönetmek, ilaçları yönetmek ve evde ve toplumda güvende olmak gibi bağımsız yaşam için gerekli becerilerin geliştirilmesini kolaylaştırmak.

• Günlük yaşam aktivitelerinde eğitim verilmesi (örn. Hijyen ve bakım)

• Engelli Amerikalılar Yasası’nın gerektirdiği şekilde işverenlere servis sağlamak.

• Başarılı işe yerleştirme için fonksiyonel değerlendirmeler yapmak ve sürekli izleme.

• Destekleyici istihdam da dahil olmak üzere tüm istihdam ortamlarındaki kişilere rehberlik ve danışmanlık sağlamak.

• Duyu işleme kusurları için değerlendirme ve tedavi sağlamak.


Akıl hastalığı teşhisi konan her yaştan birey, Ergoterapi’den yararlanabilir. Ayrıca, arkadaşlar ve aile üyeleri de, bakım ve stresin üstesinden gelmenin yollarını ve üretken ve anlamlı hayatlara devam etmelerini sağlamak için günlük sorumluluklarını nasıl dengeleyeceklerini öğrenmek için bu hizmetlerden yararlanabilirler.

Toplumda Ruh Sağlığı Önündeki Engelleri Ele Alma


Ergoterapistler, mevcut becerileri geliştirmeye, fırsatlar yaratmaya, sağlığı geliştirmeye, becerileri iyileştirmeye veya geri yüklemeye, çevreyi veya aktiviteyi değiştirmeye ya da uyarlamaya ve nüksetmeyi önlemeye odaklanan müdahaleler yoluyla optimum işleyişin önündeki engelleri ele alır. Aşağıda tipik topluluk engellerinin ve Ergoterapi müdahalelerinin bir listesi bulunmaktadır.

TOPLUM SAĞLIĞI


• Stigma: Ergoterapi, uzmanlık için fırsatlar sunarak ve sivil alanlarda savunuculuk ve bireysel kişiler arası ilişkiler geliştirerek öz-yeterliliği ele alır.

• Güvenlik: Ergoterapi müdahaleleri arasında kişisel bakım, hizmetlere ve desteklere erişim ve sağlıklı ve anlamlı günlük aktivite yoluyla mağduriyetin önlenmesi yer alır.

• Düşük sosyoekonomik durum: Ergoterapi müdahaleleri eğitim, meslek öncesi ve mesleki performansı ele almaktadır. Ergoterapi uygulayıcıları, kişinin çalışma dünyasında başarıya ulaşmasına yardımcı olmak için hastalar, eğitimciler, işverenler ve diğer kurumlarla iş birliği yaparlar.

• Uzun süreli barınma eksikliği: Ergoterapi uygulayıcıları toplulukta yaşamak için performans becerilerini ve ihtiyaçlarını analiz edebilirler (örneğin, desteklenen konutların faydalarını belirlemek ve yaşam alanını etkili bir şekilde korumak için rutin ve alışkanlıklar geliştirmek) (Brown & Stoffel, 2011) .


Akıl hastalığı, dünyada engelliliğin önde gelen nedenidir (Scheinholtz, 2010). Bir bireyin anlamlı ve üretken günlük rutinlere yol açan günlük yaşam aktivitelerine katılma kabiliyetini önemli ölçüde etkileyebilir. Ergoterapi, akıl hastalığı olan bireylerin yaşamı sonuna kadar yaşamak için gerekli becerileri geliştirmelerine yardımcı olmak için hayati bir meslektir.

Kaynakça

*American Occupational Therapy Association. (2010). Specialized knowledge and skills in mental health promotion, prevention, and intervention in occupational therapy practice. American Journal of Occupational Therapy, 64(Suppl.), S30–S43. doi:10.5014/ajot.2010.64S30


*American Occupational Therapy Association. (2012). Occupational therapy practice guidelines for adults with serious mental illness. Bethesda, MD:  AOTA Press.


* Brown, C., & Stoffel, V. (2011). Occupational therapy in mental health: A vision for participation. Philadelphia: F. A. Davis. Scheinholtz, M. (2010). Occupational therapy in mental health: Considerations for advanced practice. Bethesda, MD: AOTA Press.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz