BİRİ ‘AKIL’ DİĞERİ ‘AYAK’ İKİ PERİHAN’IN 45 YILLIK KARDEŞLİĞİ

eha
eha

Bir sene arayla Darülaceze’ye getirilen yürüme engelli Perihan Karakuyu ile mental sorunları olan Perihan Bekdemir, 45 yıldır aynı odayı paylaşıyor.Darülaceze’de kaderleri kesişen Perihan Karakuyu ile Perihan Bekdemir, 45 yıldır aynı odada birbirlerinin eksiklerini tamamlıyor.Birinin ayakları tutmuyor, diğerinin ise mental problemleri var. İsimleri gibi kaderleri de aynı iki Perihan’ın öyküsü, neredeyse yarım asır önce Darülaceze’de kesişti.
Darülaceze’de “Büyük Perihan” olarak hitap edilen 76 yaşındaki Perihan Karakuyu, ortaokuldayken geçirdiği rahatsızlık nedeniyle yatağa mahkum oldu. Annesini hiç görmeyen Karakuyu’ya önce babası, onun ölümünün ardından da ablası ve ağabeyi baktı ama en sonunda Karakuyu, henüz 27 yaşındayken Darülaceze’ye bırakıldı.Perihan Karakuyu kurumda yaşamaya başladığında yıl 1973’tü. Ondan bir yıl sonra da Perihan Bekdemir Darülaceze’nin sakinlerine katıldı. O günlerde sadece 10 yaşında olan Perihan Bekdemir, mental sorunları da bulunan bir epilepsi hastasıydı. Hayat koşullarının Darülaceze’ye kadar sürüklediği Bekdemir evinden ve ailesinden uzak kaldığı için o kadar çok üzülmüştü ki dönemin Başhekimi onu, kendisinden bir yıl önce kuruma bırakılan Perihan Karakuyu’ya emanet etmeye karar vermişti.
İki Perihan’ın neredeyse yarım asra yaklaşan oda arkadaşlığının hikayesi de böyle başladı.

Birbirlerinin yardımlarına koşuyorlar

Biri “Büyük” diğeri “Küçük” Perihan Kurumun “Büyük Perihan”ı yürüyemediği için odada ihtiyaç duyduğu anlarda “Küçük Perihan”dan yardım istiyor, “Küçük Perihan” ise Darülaceze’ye bırakıldıktan sonra arkasından günlerce ağladığı ailesinin özlemini Büyük Perihan ile gideriyor.
Neredeyse yarım asrı Darülaceze’de geçiren Perihanların ihtiyaçları ise Darülaceze çalışanları tarafından karşılanıyor. Hastalıkları, kurumun sağlık görevlileri tarafından kontrol edilirken, bakımları da hasta bakıcıları tarafından yapılıyor.

Kendi çocuğum gibi

Küçük Perihan’ı artık kızı gibi görmeye başladığını belirten Karakuyu, “Perihan buraya geldiğinde 10 yaşındaydı, küçük bir çocuktu. Sürekli ‘Eve gideceğim.’ diye ağlar dururdu. O zamanın Başhekimi, ‘Biz bunu diğer Perihan’ın yanına götürelim, sahip çıksın.’ demiş. Sonra bana alıştı, şimdi yanımdan sürseler gitmez. Kendi çocuğum gibi.” dedi.
Perihan Bekdemir ise kendini çok iyi anlatamasa da aralarındaki bağı şöyle dile getirdi:
“O benim annem gibi, onu çok seviyorum. Yıllardır tanıyorum ve çok mutluyum.”

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz