Arkadaşım, Beni Duyuyor Musun?

Melisa KARABELEN’in kaleminden

Herkesin içinde ben olmaya çalıştığı özgürlüğü vardır ama dayattığımız zorluklar, iç dünyamızı harap edebilir, düşüncelerimizi yönetemeyebiliriz.Hayatın acımasız yönlerini kendimize dayatmak ne kadar doğru.Her şeyi anlamaya çalışmak ne kadar yorucu bir uğraş. 

          

Öz şefkat tam da bu anda devreye girer. Kişi zor zamanlar yaşadığında fiziksel, psikolojik, sosyolojik empati yardımıdır. Kişinin kendiyle barışık olma becerisidir, kendini değerli hissetme ustalığıdır.

  

                 Çocukluktan kurulan hayaller,umut balonlarında saklıdır.Hep bir umudumuzun olması , içimizdeki şefkatli çocuğa çağrıdır.Öz şefkat kişinin çocukluk ruhunu beslemesidir.Sezgi ve hayal gücümüz ne kadar değişken olursa , olaylara bakış açımızda o kadar farklı olmaktadır. Bastırılmış duygular,benlik hafızamızda tutunur ve kötü olaylar başa geldiğinde öne çıkmasını önleyemeyiz. 

   Üzülmek ,insanın mutluluğa karşı verdiği empati farklılığıdır. 

        Oyuncağı kırılmış bir çocuk düşünelim.Vereceği tepkileri sıralayalım: 

1) Oyuncağı kırıldığı için ağlar ve üzgün hisseder. 

2) “Oyuncağım kırıldı ama ailemle tamir edebilirim.” 

3)”Oyuncağım kırıldı ama sıkılmıştım zaten” 

4)”Oyuncağım kırıldı ama ben bunu başka oyuncaklarla birleştirebilirim” 

           Farklı düşünceler, farklı davranışları doğurur. Çocukluktan gelişen duygular, davranışlar  öz şefkatin önemli taşlarıdır. 

            Özşefkat, bencillik ve empati arasında kurulan düzendir.Olumlama, kabullenme, çare arama empati ve farkındalık düzeyinin yüksek olduğunu gösterirken, hırçın davranış ve ağlama bencillik olgusunun üst düzeyde olmasından kaynaklanır.Tabiki ailenin verdiği tepkiler çocuğun duygu dünyasında çok önemlidir.Pozitif ilişki ve çocuğa verilen değer  öz şefkatin gelişmesinde olumlu bir dönüt sağlar.Çocuklukta yaşanılan duygular, ilişkiler ileriki hayatının mirasıdır.Kendini seven,mutlu ,sosyal , merhametli , sağlıklı bireyler yetiştirmek ailelerimizin en büyük servetidir. 

Öz şefkatimizi nasıl geliştiririz? 

*Hata yapmanın , insanın en doğal hakkı olduğunu bilmeliyiz.Hata yapalım ki nasıl düzelttiğimizi öğrenelim.Hatalarımızın geçici olduğunu , affedilmeye ihtiyacımız olduğunu bilelim. 

*Sıkıntılı ve zor zamanların kısa bir yokuş olduğunu ve yokuşun ardındaki mutluluğu görmeye çalışmalıyız. 

*Aşırı nazik veya cömert olmak zorunda değiliz.Başkalarına diyemediğimiz hayırlar,üzgün ve yorgun bizi ortaya çıkartır. 

*Yaşadığımız güzel anıları yazalım.Merhametli, nezaketli , mutlu olduğumuzu hatırlayalım. 

Kötü olayları yazarken de o sayfalara içimizi dökelim.Kendimize kızmak ya da yargılamak yerine ne yapabileceğimizi yazalım.Sonuca ulaşma arzusu kendimizi daha iyi hissettirecektir. 

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz